عطار»مختارنامه»باب بیست و نهم: در شوق نمودن معشوق»شمارهٔ 12شمارهٔ 12شاعر: عطاروزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)قافیہ: ویتومراستصنف: رباعیآغازاختتامآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںجانا! جانی عاشق روی تو مراستافتادگییی بر سر کوی تو مراست2نقل کریںهرگز نتوان گفت –یقین میدانمآن قصه که با هر سر موی تو مراست◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمجان تشنگی همه جهان میآردپس روی به بحر دلستان میآردعطار»مختارنامه»باب بیست و نهم: در شوق نمودن معشوق»شمارهٔ 11اگلی نظمدر هر دو جهان گر آرزویی جویماز وصلِ تو قدرِ سر مویی جویمعطار»مختارنامه»باب بیست و نهم: در شوق نمودن معشوق»شمارهٔ 13ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظمجان تشنگی همه جهان میآردپس روی به بحر دلستان میآردعطار»مختارنامه»باب بیست و نهم: در شوق نمودن معشوق»شمارهٔ 11
اگلی نظمدر هر دو جهان گر آرزویی جویماز وصلِ تو قدرِ سر مویی جویمعطار»مختارنامه»باب بیست و نهم: در شوق نمودن معشوق»شمارهٔ 13
