عطار»مختارنامه»باب سی و پنجم: در صفت روی و زلف معشوق»شمارهٔ 25شمارهٔ 25شاعر: عطاروزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)قافیہ: انبفروختصنف: رباعیآغازاختتامآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںتا روی چو آفتاب جانان بفروختازحسن جهان بر مه تابان بفروخت2نقل کریںاز رشک رخت کمال بسیار خریدتا بفروزد جمله به نقصان بفروخت◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظملعلت که بلای دل و دین آید همگه چون گل و گه چو انگبین آید همعطار»مختارنامه»باب سی و پنجم: در صفت روی و زلف معشوق»شمارهٔ 24اگلی نظمگل را به چمن گونهٔ رخسار تو نیستمه را به سخن لعل شکربار تو نیستعطار»مختارنامه»باب سی و پنجم: در صفت روی و زلف معشوق»شمارهٔ 26ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظملعلت که بلای دل و دین آید همگه چون گل و گه چو انگبین آید همعطار»مختارنامه»باب سی و پنجم: در صفت روی و زلف معشوق»شمارهٔ 24
اگلی نظمگل را به چمن گونهٔ رخسار تو نیستمه را به سخن لعل شکربار تو نیستعطار»مختارنامه»باب سی و پنجم: در صفت روی و زلف معشوق»شمارهٔ 26
