عطار»مختارنامه»باب سی و سوم: در شكر نمودن از معشوق»شمارهٔ 48شمارهٔ 48شاعر: عطاروزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)قافیہ: امیدارمصنف: رباعیآغازاختتامآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںدل را ز غمت بی سر و پا میدارموز خلق جهان چشم ترا میدارم2نقل کریںدر شادی و غم چون به غمم شادی توهر غم که به من رسد روا میدارم◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمتاکی باشم بستهٔ هستی بی توافتادهٔ هشیاری ومستی بی توعطار»مختارنامه»باب سی و سوم: در شكر نمودن از معشوق»شمارهٔ 47اگلی نظمهرگه که میخوری خروشی بزنیبر عاشق شهرگرد دوشی بزنیعطار»مختارنامه»باب سی و سوم: در شكر نمودن از معشوق»شمارهٔ 49ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظمتاکی باشم بستهٔ هستی بی توافتادهٔ هشیاری ومستی بی توعطار»مختارنامه»باب سی و سوم: در شكر نمودن از معشوق»شمارهٔ 47
اگلی نظمهرگه که میخوری خروشی بزنیبر عاشق شهرگرد دوشی بزنیعطار»مختارنامه»باب سی و سوم: در شكر نمودن از معشوق»شمارهٔ 49