عطار»مختارنامه»باب سی و سوم: در شكر نمودن از معشوق»شمارهٔ 29شمارهٔ 29شاعر: عطاروزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)قافیہ: تنمصنف: رباعیآغازاختتامآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںاز خود برهان مرا که بس ممتحنمجان و تن من باش که بیجان و تنم2نقل کریںخویشی خودم بخش که تا خوش بزیمبا خویشتنم گیر که بیخویشتنم◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمکو هیچ رهی که پیش آن سدّی نیستکو هیچ قبولی که درو ردّی نیستعطار»مختارنامه»باب سی و سوم: در شكر نمودن از معشوق»شمارهٔ 28اگلی نظمعشقت ز ابد تا به ازل میبینمیک سایهٔ او علم و عمل میبینمعطار»مختارنامه»باب سی و سوم: در شكر نمودن از معشوق»شمارهٔ 30ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظمکو هیچ رهی که پیش آن سدّی نیستکو هیچ قبولی که درو ردّی نیستعطار»مختارنامه»باب سی و سوم: در شكر نمودن از معشوق»شمارهٔ 28
اگلی نظمعشقت ز ابد تا به ازل میبینمیک سایهٔ او علم و عمل میبینمعطار»مختارنامه»باب سی و سوم: در شكر نمودن از معشوق»شمارهٔ 30