عطار»مختارنامه»باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه»شمارهٔ 90شمارهٔ 90شاعر: عطاروزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)قافیہ: ندهتوصنف: رباعیآغازاختتامآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںای جانِ من سوخته دل زندهٔ تووز خجلت فعل خود سرافکندهٔ تو2نقل کریںبپذیر مرا که جزتو کس نیست مراگر نپذیری کجا رود بندهٔ تو◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمسیر این دل خسته کی شود ازتو مراره سوی تو بسته کی شود از تو مراعطار»مختارنامه»باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه»شمارهٔ 89اگلی نظمیا رب تو مرا مدد کن از یارِی خویشخط برگنهم کش از نکوکاری خویشعطار»مختارنامه»باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه»شمارهٔ 91ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظمسیر این دل خسته کی شود ازتو مراره سوی تو بسته کی شود از تو مراعطار»مختارنامه»باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه»شمارهٔ 89
اگلی نظمیا رب تو مرا مدد کن از یارِی خویشخط برگنهم کش از نکوکاری خویشعطار»مختارنامه»باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه»شمارهٔ 91