عطار»مختارنامه»باب هشتم: در تحریض نمودن به فنا و گم بودن در بقا»شمارهٔ 17شمارهٔ 17شاعر: عطاروزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)قافیہ: انهبینیخودراصنف: رباعیآغازاختتامآغازاختتامToggle stanza 111نقل کریںآن بهٔ که زخود کرانه بینی خود راتا محرم این ستانه بینی خود را22نقل کریںگر هر دو جهان به طبع تو خاک شوندکفرست که در میانه بینی خود را◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظممرد آن باشد که هر نفس پاکتر استدر باختن وجود بیباکتر استعطار»مختارنامه»باب هشتم: در تحریض نمودن به فنا و گم بودن در بقا»شمارهٔ 16اگلی نظمگر مرد رهی ز ننگ خود پاک بباشبی هستی خویش چست و چالاک بباشعطار»مختارنامه»باب هشتم: در تحریض نمودن به فنا و گم بودن در بقا»شمارهٔ 18◆ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظممرد آن باشد که هر نفس پاکتر استدر باختن وجود بیباکتر استعطار»مختارنامه»باب هشتم: در تحریض نمودن به فنا و گم بودن در بقا»شمارهٔ 16
اگلی نظمگر مرد رهی ز ننگ خود پاک بباشبی هستی خویش چست و چالاک بباشعطار»مختارنامه»باب هشتم: در تحریض نمودن به فنا و گم بودن در بقا»شمارهٔ 18
