عطار»مختارنامه»باب سی و پنجم: در صفت روی و زلف معشوق»شمارهٔ 7شمارهٔ 7شاعر: عطاروزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)قافیہ: مافكندهصنف: رباعیآغازاختتامآغازاختتامToggle stanza 111نقل کریںای زلفِ تو صد دامِ ستم افکندهجانِ همه عاشقان به غم افکنده22نقل کریںهرجا که درین پرده وجودی مییافتیک پرتو رویت به عدم افکنده◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمعشقت به هزار پادشاهی ارزدوصلِ تو ز ماه تا به ماهی ارزدعطار»مختارنامه»باب سی و پنجم: در صفت روی و زلف معشوق»شمارهٔ 6اگلی نظمجانا غم عشقت دل و دینم نگذاشتیک ذرّه گمانم و یقینم نگذاشتعطار»مختارنامه»باب سی و پنجم: در صفت روی و زلف معشوق»شمارهٔ 8◆ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظمعشقت به هزار پادشاهی ارزدوصلِ تو ز ماه تا به ماهی ارزدعطار»مختارنامه»باب سی و پنجم: در صفت روی و زلف معشوق»شمارهٔ 6
اگلی نظمجانا غم عشقت دل و دینم نگذاشتیک ذرّه گمانم و یقینم نگذاشتعطار»مختارنامه»باب سی و پنجم: در صفت روی و زلف معشوق»شمارهٔ 8
