عطار»مختارنامه»باب بیست و پنجم: در مراثی رفتگان»شمارهٔ 11شمارهٔ 11شاعر: عطاروزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)قافیہ: اكشدیصنف: رباعیآغازاختتامآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںای ماه زمین به برج افلاک شدییا رب که چه پاک آمدی و پاک شدی2نقل کریںناخورده در آتش جوانی آبیچون باد درآمدی و برخاک شدی◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمدی بر سر خاک دلبری با دل ریشمیباریدم خون جگر بر رخ خویشعطار»مختارنامه»باب بیست و پنجم: در مراثی رفتگان»شمارهٔ 10اگلی نظمای پشت بداده رفته هم روز نخستبرخیز که این گریهٔ ابر از غم تستعطار»مختارنامه»باب بیست و پنجم: در مراثی رفتگان»شمارهٔ 12ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظمدی بر سر خاک دلبری با دل ریشمیباریدم خون جگر بر رخ خویشعطار»مختارنامه»باب بیست و پنجم: در مراثی رفتگان»شمارهٔ 10
اگلی نظمای پشت بداده رفته هم روز نخستبرخیز که این گریهٔ ابر از غم تستعطار»مختارنامه»باب بیست و پنجم: در مراثی رفتگان»شمارهٔ 12
