عطار»مختارنامه»باب چهلم: در ناز و بیوفائی معشوق»شمارهٔ 17شمارهٔ 17شاعر: عطاروزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)قافیہ: ازدهیصنف: رباعیآغازاختتامآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںسهل است اگر کار مرا ساز دهیگاهم بنوازی و گه آواز دهی2نقل کریںچون عاشق دل شکسته را دل بردیچه کم شود ازتو گر دلش باز دهی◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمای مونسِ جانِ همه کس! در من خند!خوش خوش چوگل از بادِ هوس در من خند!عطار»مختارنامه»باب چهلم: در ناز و بیوفائی معشوق»شمارهٔ 16اگلی نظمبر خاک چو بادم ای دل افزای هنوزبر آتش و چشمم آب پالای هنوزعطار»مختارنامه»باب چهلم: در ناز و بیوفائی معشوق»شمارهٔ 18ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظمای مونسِ جانِ همه کس! در من خند!خوش خوش چوگل از بادِ هوس در من خند!عطار»مختارنامه»باب چهلم: در ناز و بیوفائی معشوق»شمارهٔ 16
اگلی نظمبر خاک چو بادم ای دل افزای هنوزبر آتش و چشمم آب پالای هنوزعطار»مختارنامه»باب چهلم: در ناز و بیوفائی معشوق»شمارهٔ 18
