عطار»مختارنامه»باب سی و چهارم: در صفتِ آمدن معشوق»شمارهٔ 27شمارهٔ 27شاعر: عطاروزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)قافیہ: ندشمیسوختصنف: رباعیآغازاختتامآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںدل دوش ز لعلِ همچو قندش میسوختجان نیز ز زلفِ چون کمندش میسوخت2نقل کریںخورشید سپر فکنده میرفت خجلتا روز و شبِ تیره سپندش میسوخت◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمدوش از برِ خویش سرنگونم میتاختتیغی به کف آورده برونم میتاختعطار»مختارنامه»باب سی و چهارم: در صفتِ آمدن معشوق»شمارهٔ 26اگلی نظمدی میشد و دل رها نمیکرد به کسبرخاسته صد فغان هر گوشه که بسعطار»مختارنامه»باب سی و چهارم: در صفتِ آمدن معشوق»شمارهٔ 28ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظمدوش از برِ خویش سرنگونم میتاختتیغی به کف آورده برونم میتاختعطار»مختارنامه»باب سی و چهارم: در صفتِ آمدن معشوق»شمارهٔ 26
اگلی نظمدی میشد و دل رها نمیکرد به کسبرخاسته صد فغان هر گوشه که بسعطار»مختارنامه»باب سی و چهارم: در صفتِ آمدن معشوق»شمارهٔ 28
