عطار»مختارنامه»باب بیست و دوم: در روی به آخرت آوردن و ترك دنیا كردن»شمارهٔ 33شمارهٔ 33شاعر: عطاروزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)قافیہ: انفروخواهدماندصنف: رباعیآغازاختتامآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںهم تن ز وجودِ جان فرو خواهد ماندهم جان ز همه جهان فرو خواهد ماند2نقل کریںبگشای زبانِ لطف با جملهٔ خلقکز نیک و بدت زبان فرو خواهد ماند◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمتا چند درِ فتوح جان دربندیدر پیش بُتِ نفس میان دربندیعطار»مختارنامه»باب بیست و دوم: در روی به آخرت آوردن و ترك دنیا كردن»شمارهٔ 32اگلی نظمگر دیدهوری جمله نکو باید دیدبر باید رفت و پس فرو باید دیدعطار»مختارنامه»باب بیست و دوم: در روی به آخرت آوردن و ترك دنیا كردن»شمارهٔ 34ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظمتا چند درِ فتوح جان دربندیدر پیش بُتِ نفس میان دربندیعطار»مختارنامه»باب بیست و دوم: در روی به آخرت آوردن و ترك دنیا كردن»شمارهٔ 32
اگلی نظمگر دیدهوری جمله نکو باید دیدبر باید رفت و پس فرو باید دیدعطار»مختارنامه»باب بیست و دوم: در روی به آخرت آوردن و ترك دنیا كردن»شمارهٔ 34
