عطار»مختارنامه»باب چهارم: در معانی كه تعلّق به توحید دارد»شمارهٔ 24شمارهٔ 24شاعر: عطاروزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)قافیہ: مبیشاستصنف: رباعیآغازاختتامآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںتا نفس پرستی تو را غم بیش استور دل داری ملک تو هر دم بیش است2نقل کریںچه جای دو عالم است کانجا که دل استهر ذرّه ز صد هزار عالم بیش است◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمهر جان که به بحر رهنمون اندوزدبیرون رود از خویش درون اندوزدعطار»مختارنامه»باب چهارم: در معانی كه تعلّق به توحید دارد»شمارهٔ 23اگلی نظمهر دل که به بحرِ بینشانی افتاددر روغنِ مغزِ زندگانی افتادعطار»مختارنامه»باب چهارم: در معانی كه تعلّق به توحید دارد»شمارهٔ 25ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظمهر جان که به بحر رهنمون اندوزدبیرون رود از خویش درون اندوزدعطار»مختارنامه»باب چهارم: در معانی كه تعلّق به توحید دارد»شمارهٔ 23
اگلی نظمهر دل که به بحرِ بینشانی افتاددر روغنِ مغزِ زندگانی افتادعطار»مختارنامه»باب چهارم: در معانی كه تعلّق به توحید دارد»شمارهٔ 25