عطار»مختارنامه»باب چهارم: در معانی كه تعلّق به توحید دارد»شمارهٔ 99شمارهٔ 99شاعر: عطاروزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)قافیہ: قّهنهادصنف: رباعیآغازاختتامآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںچون باز دلم غمِ ترا زقّه نهادبر پردهٔ چرخ هفتمش شقّه نهاد2نقل کریںز اندیشهٔ هر دو کون آزادی، رستکاندیشهٔ هر دو کون در حقّه نهاد◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمدل خستهٔ سال و بستهٔ ماه نماندفانی شد و از نیک و بد آگاه نماندعطار»مختارنامه»باب چهارم: در معانی كه تعلّق به توحید دارد»شمارهٔ 98اگلی نظمدر عشق توام شادی و غم هیچ نبودپندار وجودم چو عدم هیچ نبودعطار»مختارنامه»باب چهارم: در معانی كه تعلّق به توحید دارد»شمارهٔ 100ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظمدل خستهٔ سال و بستهٔ ماه نماندفانی شد و از نیک و بد آگاه نماندعطار»مختارنامه»باب چهارم: در معانی كه تعلّق به توحید دارد»شمارهٔ 98
اگلی نظمدر عشق توام شادی و غم هیچ نبودپندار وجودم چو عدم هیچ نبودعطار»مختارنامه»باب چهارم: در معانی كه تعلّق به توحید دارد»شمارهٔ 100
