عطار»مختارنامه»باب چهل و هفتم: در معانیی كه تعلق به شمع دارد»شمارهٔ 50شمارهٔ 50شاعر: عطاروزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)قافیہ: انفرومیگریمصنف: رباعیآغازاختتامآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںشمعم که ز خود نهان فرو میگریممیخندم و هر زمان فرو میگریم2نقل کریںبر گریهٔ من چو هیچ کس واقف نیستخوش خوش به درون جان فرو میگریم◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمچون صبح به خنده یک نفس خرسندمچون ابر به گریه نیست کس مانندمعطار»مختارنامه»باب چهل و هفتم: در معانیی كه تعلق به شمع دارد»شمارهٔ 49اگلی نظمما بحرِ بلا پیش گرفتیم و شدیمقربان گشتن کیش گرفتیم و شدیمعطار»مختارنامه»باب چهل و هفتم: در معانیی كه تعلق به شمع دارد»شمارهٔ 51ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظمچون صبح به خنده یک نفس خرسندمچون ابر به گریه نیست کس مانندمعطار»مختارنامه»باب چهل و هفتم: در معانیی كه تعلق به شمع دارد»شمارهٔ 49
اگلی نظمما بحرِ بلا پیش گرفتیم و شدیمقربان گشتن کیش گرفتیم و شدیمعطار»مختارنامه»باب چهل و هفتم: در معانیی كه تعلق به شمع دارد»شمارهٔ 51
