عطار»مختارنامه»باب هشتم: در تحریض نمودن به فنا و گم بودن در بقا»شمارهٔ 47شمارهٔ 47شاعر: عطاروزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)قافیہ: ماوردیمہم وزن و قافیہ نظمیں: 1صنف: رباعیآغازاختتامآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںما هر دو جهان زیر قدم آوردیمبر قبهٔ افلاک علم آوردیم2نقل کریںچون درد ترا کم آمد آمد درمانکلّی خود را زهیچ کم آوردیم◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمدر عشق تو زاری وندم آوردیمبر قُبّهٔ افلاک علم آوردیمعطار»مختارنامه»باب هشتم: در تحریض نمودن به فنا و گم بودن در بقا»شمارهٔ 46اگلی نظمگر ما همگی خویش چون ذرّه کنیمخود را به وجود ذرّهای غرّه کنیمعطار»مختارنامه»باب هشتم: در تحریض نمودن به فنا و گم بودن در بقا»شمارهٔ 48زمینہم وزن و قافیہ نظمیںدر عشق تو زاری وندم آوردیمبر قُبّهٔ افلاک علم آوردیمعطار»مختارنامه»باب هشتم: در تحریض نمودن به فنا و گم بودن در بقا»شمارهٔ 46ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظمدر عشق تو زاری وندم آوردیمبر قُبّهٔ افلاک علم آوردیمعطار»مختارنامه»باب هشتم: در تحریض نمودن به فنا و گم بودن در بقا»شمارهٔ 46
اگلی نظمگر ما همگی خویش چون ذرّه کنیمخود را به وجود ذرّهای غرّه کنیمعطار»مختارنامه»باب هشتم: در تحریض نمودن به فنا و گم بودن در بقا»شمارهٔ 48
در عشق تو زاری وندم آوردیمبر قُبّهٔ افلاک علم آوردیمعطار»مختارنامه»باب هشتم: در تحریض نمودن به فنا و گم بودن در بقا»شمارهٔ 46
