عطار»مختارنامه»باب بیست و دوم: در روی به آخرت آوردن و ترك دنیا كردن»شمارهٔ 24شمارهٔ 24شاعر: عطاروزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)قافیہ: اشتناستصنف: رباعیآغازاختتامآغازاختتامToggle stanza 111نقل کریںچون قاعدهٔ وجود پنداشتن استو افزون طلبی ما کم انگاشتن است22نقل کریںتا چند چو کرم پیله بر خویش تنیمچون هرچه تنیده، رَسْم، بگذاشتن است◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمدردا که به درد ناگهان خواهی شددل سوخته در فراق جهان خواهی شدعطار»مختارنامه»باب بیست و دوم: در روی به آخرت آوردن و ترك دنیا كردن»شمارهٔ 23اگلی نظمدل از طربِ زمانه برداشتنیستو افزون طلبی ما کم انگاشتنیستعطار»مختارنامه»باب بیست و دوم: در روی به آخرت آوردن و ترك دنیا كردن»شمارهٔ 25◆ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظمدردا که به درد ناگهان خواهی شددل سوخته در فراق جهان خواهی شدعطار»مختارنامه»باب بیست و دوم: در روی به آخرت آوردن و ترك دنیا كردن»شمارهٔ 23
اگلی نظمدل از طربِ زمانه برداشتنیستو افزون طلبی ما کم انگاشتنیستعطار»مختارنامه»باب بیست و دوم: در روی به آخرت آوردن و ترك دنیا كردن»شمارهٔ 25