عطار»مختارنامه»باب سی و دوم: در شكایت كردن از معشوق»شمارهٔ 50شمارهٔ 50شاعر: عطاروزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)قافیہ: اكهرومصنف: رباعیآغازاختتامآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںشرطست ز تو بی سر و بی پا که رومفرض است دراندوهِ تو تنها که روم2نقل کریںگفتم بگریزم از تو جایی دیگرخود جای گرفتهای تو هرجا که روم◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظماز عشق فرو گرفتهای پیش و پسمتا در غم عشق، راه نبود به کسمعطار»مختارنامه»باب سی و دوم: در شكایت كردن از معشوق»شمارهٔ 49اگلی نظمگه عشق تو چون حلقهٔ در میبَرَدمگاه از بد و نیک بیخبر میبَرَدمعطار»مختارنامه»باب سی و دوم: در شكایت كردن از معشوق»شمارهٔ 51ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظماز عشق فرو گرفتهای پیش و پسمتا در غم عشق، راه نبود به کسمعطار»مختارنامه»باب سی و دوم: در شكایت كردن از معشوق»شمارهٔ 49
اگلی نظمگه عشق تو چون حلقهٔ در میبَرَدمگاه از بد و نیک بیخبر میبَرَدمعطار»مختارنامه»باب سی و دوم: در شكایت كردن از معشوق»شمارهٔ 51