عطار»مختارنامه»باب بیست و دوم: در روی به آخرت آوردن و ترك دنیا كردن»شمارهٔ 14شمارهٔ 14شاعر: عطاروزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)قافیہ: مچهكنیصنف: رباعیآغازاختتامآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںگر مرد رهی، حدیث عالم چه کنیاز جان بگذر زحمت جان هم چه کنی2نقل کریںای بی معنی! اگر چنان جان بخشیجان خواست ز تو، این همه ماتم چه کنی◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمبر لوحِ دلت نقشِ دو عالم رقم استرو لوح بشوی و ز ناحق دودم استعطار»مختارنامه»باب بیست و دوم: در روی به آخرت آوردن و ترك دنیا كردن»شمارهٔ 13اگلی نظمای دل صفت نفس بد اندیش مگیربر جهل، پی صورت ازین بیش مگیرعطار»مختارنامه»باب بیست و دوم: در روی به آخرت آوردن و ترك دنیا كردن»شمارهٔ 15ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظمبر لوحِ دلت نقشِ دو عالم رقم استرو لوح بشوی و ز ناحق دودم استعطار»مختارنامه»باب بیست و دوم: در روی به آخرت آوردن و ترك دنیا كردن»شمارهٔ 13
اگلی نظمای دل صفت نفس بد اندیش مگیربر جهل، پی صورت ازین بیش مگیرعطار»مختارنامه»باب بیست و دوم: در روی به آخرت آوردن و ترك دنیا كردن»شمارهٔ 15