عطار»مختارنامه»باب چهارم: در معانی كه تعلّق به توحید دارد»شمارهٔ 34شمارهٔ 34شاعر: عطاروزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)قافیہ: ونایدہم وزن و قافیہ نظمیں: 2صنف: رباعیآغازاختتامآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںمعنی چو ز کل به جزو بیرون آیدهر جزوی از آن جزو دگرگون آید2نقل کریںتا کی گویی: «جزو ز کل آید»«چون» نتوان گفت، از آن که بیچون آید◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمهر جان که به بحر رهنمون آید زودبیرون رود از خویش و درون آید زودعطار»مختارنامه»باب چهارم: در معانی كه تعلّق به توحید دارد»شمارهٔ 33اگلی نظمآن نور که بیرون و درون میتابدچون است چه دانی تو که چون میتابدعطار»مختارنامه»باب چهارم: در معانی كه تعلّق به توحید دارد»شمارهٔ 35زمینہم وزن و قافیہ نظمیںآن بحر که هر لحظه دگرگون آیداز پرده کجا تمام بیرون آیدعطار»مختارنامه»باب چهارم: در معانی كه تعلّق به توحید دارد»شمارهٔ 17هر لحظه تحیر به شبیخون آیدتا جان پس ازین کجا شود، چون آیدعطار»مختارنامه»باب نهم: در مقام حیرت و سرگشتگی»شمارهٔ 43ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظمهر جان که به بحر رهنمون آید زودبیرون رود از خویش و درون آید زودعطار»مختارنامه»باب چهارم: در معانی كه تعلّق به توحید دارد»شمارهٔ 33
اگلی نظمآن نور که بیرون و درون میتابدچون است چه دانی تو که چون میتابدعطار»مختارنامه»باب چهارم: در معانی كه تعلّق به توحید دارد»شمارهٔ 35
آن بحر که هر لحظه دگرگون آیداز پرده کجا تمام بیرون آیدعطار»مختارنامه»باب چهارم: در معانی كه تعلّق به توحید دارد»شمارهٔ 17
هر لحظه تحیر به شبیخون آیدتا جان پس ازین کجا شود، چون آیدعطار»مختارنامه»باب نهم: در مقام حیرت و سرگشتگی»شمارهٔ 43
