عطار»مختارنامه»باب سی و دوم: در شكایت كردن از معشوق»شمارهٔ 57شمارهٔ 57شاعر: عطاروزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)قافیہ: سمہم وزن و قافیہ نظمیں: 1صنف: رباعیآغازاختتامآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںزان بگرفته است لشکری پیش و پسمتا یک نفسی به خویشتن در نرسم2نقل کریںاز پرده برون میفکند هر نفسمتا من بندانم که کیم یا چه کسم◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمگاهی به خودم بار دهد مستی مستگاهی ز خودم دور کند پستی پستعطار»مختارنامه»باب سی و دوم: در شكایت كردن از معشوق»شمارهٔ 56اگلی نظمچون داد دلم دل گسلم میندهدجز درد و دریغ حاصلم میندهدعطار»مختارنامه»باب سی و دوم: در شكایت كردن از معشوق»شمارهٔ 58زمینہم وزن و قافیہ نظمیںاز عشق فرو گرفتهای پیش و پسمتا در غم عشق، راه نبود به کسمعطار»مختارنامه»باب سی و دوم: در شكایت كردن از معشوق»شمارهٔ 49ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظمگاهی به خودم بار دهد مستی مستگاهی ز خودم دور کند پستی پستعطار»مختارنامه»باب سی و دوم: در شكایت كردن از معشوق»شمارهٔ 56
اگلی نظمچون داد دلم دل گسلم میندهدجز درد و دریغ حاصلم میندهدعطار»مختارنامه»باب سی و دوم: در شكایت كردن از معشوق»شمارهٔ 58
از عشق فرو گرفتهای پیش و پسمتا در غم عشق، راه نبود به کسمعطار»مختارنامه»باب سی و دوم: در شكایت كردن از معشوق»شمارهٔ 49
