عطار»مختارنامه»باب سی و دوم: در شكایت كردن از معشوق»شمارهٔ 60شمارهٔ 60شاعر: عطاروزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)قافیہ: ارندادصنف: رباعیآغازاختتامآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںچه عشوه و دم بود که دلدارنداددل برد و به دلبریم اقرار نداد2نقل کریںگفتم که مرا به پیشِ خود بار دهداز بیرحمی خود دلش بار نداد◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمجان میسوزد هر نفسم تا کی ازیندل میندهد هیچ کسم تا کی ازینعطار»مختارنامه»باب سی و دوم: در شكایت كردن از معشوق»شمارهٔ 59اگلی نظمهم دیده بر آن روی چو مه باید داشتهم توبه ازان روی گنه باید داشتعطار»مختارنامه»باب سی و دوم: در شكایت كردن از معشوق»شمارهٔ 61ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظمجان میسوزد هر نفسم تا کی ازیندل میندهد هیچ کسم تا کی ازینعطار»مختارنامه»باب سی و دوم: در شكایت كردن از معشوق»شمارهٔ 59
اگلی نظمهم دیده بر آن روی چو مه باید داشتهم توبه ازان روی گنه باید داشتعطار»مختارنامه»باب سی و دوم: در شكایت كردن از معشوق»شمارهٔ 61