عطار»مختارنامه»باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه»شمارهٔ 41شمارهٔ 41شاعر: عطاروزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)قافیہ: ایتازتوصنف: رباعیآغازاختتامآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںای رحمت و جودِ بینهایت از تودر هر جزوی هزار آیت از تو2نقل کریںگر جملهٔ آفاق، ضلالت گیردممکن نبود به جز هدایت از تو◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمعالم که پر از حکمتِ تو میبینمیک دایره پر نعمتِ تو میبینمعطار»مختارنامه»باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه»شمارهٔ 40اگلی نظمای شمّهٔ لطف تو بهشت افروزیدوزخ ز تف آتش قهرت سوزیعطار»مختارنامه»باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه»شمارهٔ 42ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظمعالم که پر از حکمتِ تو میبینمیک دایره پر نعمتِ تو میبینمعطار»مختارنامه»باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه»شمارهٔ 40
اگلی نظمای شمّهٔ لطف تو بهشت افروزیدوزخ ز تف آتش قهرت سوزیعطار»مختارنامه»باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه»شمارهٔ 42
