عطار»مختارنامه»باب بیست و نهم: در شوق نمودن معشوق»شمارهٔ 10شمارهٔ 10شاعر: عطاروزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)قافیہ: هیمصنف: رباعیآغازاختتامآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںما هر ساعت ذخیرهٔ جان بنهیمتا آن ساعت که از غم جان برهیم2نقل کریںخود را شب و روز همچو پروانه زشوقبر شمع همی زنیم تا جان بدهیم◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمنه بستهٔ پیوند توانم بودننه رنج کش بند توانم بودنعطار»مختارنامه»باب بیست و نهم: در شوق نمودن معشوق»شمارهٔ 9اگلی نظمجان تشنگی همه جهان میآردپس روی به بحر دلستان میآردعطار»مختارنامه»باب بیست و نهم: در شوق نمودن معشوق»شمارهٔ 11ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظمنه بستهٔ پیوند توانم بودننه رنج کش بند توانم بودنعطار»مختارنامه»باب بیست و نهم: در شوق نمودن معشوق»شمارهٔ 9
اگلی نظمجان تشنگی همه جهان میآردپس روی به بحر دلستان میآردعطار»مختارنامه»باب بیست و نهم: در شوق نمودن معشوق»شمارهٔ 11