عطار»مختارنامه»باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه»شمارهٔ 56شمارهٔ 56شاعر: عطاروزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)قافیہ: اهدهیصنف: رباعیآغازاختتامآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںگه تحفه به نالهٔ سحرگاه دهیگه تشریفم برای یک آه دهی2نقل کریںزان میخواهم بیخودی خویش که توبیخود کنی آنگاه بخود راه دهی◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمچون ذُلِّ من از من است و چون عزّ از توعزْ چون طلبد این دل عاجز از توعطار»مختارنامه»باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه»شمارهٔ 55اگلی نظمدر ملک دو کون پادشاهی میکنجان و دل ما وقف الهی میکنعطار»مختارنامه»باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه»شمارهٔ 57ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظمچون ذُلِّ من از من است و چون عزّ از توعزْ چون طلبد این دل عاجز از توعطار»مختارنامه»باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه»شمارهٔ 55
اگلی نظمدر ملک دو کون پادشاهی میکنجان و دل ما وقف الهی میکنعطار»مختارنامه»باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه»شمارهٔ 57
