حکایت خفاشی که به طلب خورشید پرواز می‌کرد

شاعر: عطار

وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)

صنف: مثنوی

صداکار: آزاده

یک شبی خفاش گفت از هیچ باب

یک دمم چون نیست چشم آفتاب

می‌شوم عمری به صد بیچارگی

تا بباشم گم درو یک بارگی

چشم بسته می‌روم در سال و ماه

عاقبت آخر رسم آن جایگاه

تیز چشمی گفت ای مغرور مست

ره ترا تا او هزاران سال هست

بر چو تو سرگشته این ره کی رسد

مور در چه مانده بر مه کی رسد

گفت باکی نیست، می‌خواهم پرید

تا ازین کارم چه نقش آید پدید

سالها می‌رفت مست و بی خبر

تا نه قوت ماندش نه بال و پر

عاقبت جان سوخته، تن در گداز

بی‌پرو بی‌بال، عاجز مانده باز

چون نمی‌آمد ز خورشیدش خبر

گفت از خورشید بگذشتم مگر

1010

عاقلی گفتش که تو بس خفته‌ای

ره نمی بینی که گامی رفته‌ای

1111

وانگهی گویی کزو بگذشته‌ام

زان چنان بی‌بال و پر سرگشته‌ام

1212

زین سخن خفاش بس ناچیز شد

آنچ ازو آن مانده بود، آن نیز شد

1313

از سر عجزی بسوی آفتاب

کرد حالی از زفان جان خطاب

1414

گفت مرغی یافتی بس دیده ور

پاره‌ای به دورتر بر شو دگر

1515

دیگری پرسید ازو کای رهنمای

چون بود گر امر می‌آرم بجای

1616

من ندارم با قبول و رد کار

می‌کنم فرمان او را انتظار

1717

هرچ فرماید به جان فرمان کنم

گر ز فرمان سرکشم تاوان کنم

1818

گفت نیکو کردی ای مرغ این سؤال

مرد را زین بیشتر نبود کمال

1919

هرک فرمان کرد، از خذلان برست

از همه دشواریی آسان برست

2020

طاعتی بر امر در یک ساعتت

بهتر از بی‌امر عمری طاعتت

2121

هرک بی‌فرمان کشد سختی بسی

سگ بود در کوی این کس نه کسی

2222

سگ بسی سختی کشید و زان چه سود

جز زیان نبود چو بر فرمان نبود

2323

وانک بر فرمان کشد سختی دمی

از ثوابش پر برآید عالمی

2424

کار فرمان راست در فرمان گریز

بندهٔ تو، در تصرف برمخیز

آڈیو

صداکار منتخب کریں

0:000:00

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

آڈیو کا ماخذ: گنجور