گم‌شدن شبلی از بغداد

شاعر: عطار

وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)

صنف: مثنوی

صداکار: آزاده

گم شد از بغداد شبلی چندگاه

کس بسوی او کجا می‌برد راه

باز جستندش به هر موضع بسی

در مخنث خانه‌ای دیدش کسی

در میان آن گروهی بی‌ادب

چشم‌تر بنشسته بود و خشک لب

سایلی گفت ای برنگ راز جوی

این چه جای تست آخر بازگوی

گفت این قومند چون تردامنی

در ره دنیا نه مرد و نه زنی

من چو ایشانم، ولی در راه دین

نه زنی در دین نه مردی چند ازین

گم شدم در ناجوانمردی خویش

شرم می‌دارم من از مردی خویش

هرک جان خویش را آگاه کرد

ریش خود دستارخوان راه کرد

همچو مردان دل خرد کرد اختیار

کرد بر استادگان عزت نثار

1010

گر تو بیش آیی ز مویی در نظر

خویشتن را از بتی باشی بتر

1111

مدح و ذمت گر تفاوت می‌کند

بتگری باشی که او بت می‌کند

1212

گر تو حق را بنده ای، بت‌گر مباش

ور تو مرد ایزدی، آزر مباش

1313

نیست ممکن در میان خاص و عام

از مقام بندگی برتر مقام

1414

بندگی کن بیش از این دعوی مجوی

مرد حق شو، عزت از عزی مجوی

1515

چون ترا صد بت بود در زیر دلق

چون نمایی خویش را صوفی به خلق

1616

ای مخنث، جامهٔ مردان مدار

خویش را زین بیش سرگردان مدار

آڈیو

صداکار منتخب کریں

0:000:00

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

آڈیو کا ماخذ: گنجور