بیان وادی استغنا

شاعر: عطار

وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)

صنف: مثنوی

صداکاران: فاطمه زندی، آزاده

بعد ازین وادی استغنا بود

نه درو دعوی و نه معنی بود

می‌جهد از بی‌نیازی صرصری

می‌زند بر هم به یک دم کشوری

هفت دریا یک شمر اینجا بود

هفت اخگر یک شرر اینجا بود

هشت جنت نیز اینجا مرده‌ایست

هفت دوزخ همچو یخ افسرده ایست

هست موری را هم اینجا ای عجب

هر نفس صد پیل اجری بی سبب

تا کلاغی را شود پر، حوصله

کس نماند زنده در صد قافله

صد هزاران سبز پوش از غم بسوخت

تا که آدم را چراغی برفروخت

صد هزاران جسم خالی شد ز روح

تا درین حضرت دروگر گشت نوح

صد هزاران پشه در لشگر فتاد

تا براهیم از میان با سرفتاد

1010

صد هزاران طفل سر ببریده گشت

تا کلیم الله صاحب دیده گشت

1111

صد هزاران خلق در زنار شد

تا که عیسی محرم اسرار شد

1212

صد هزاران جان و دل تاراج یافت

تا محمد یک شبی معراج یافت

1313

قدر نه نو دارد اینجا نه کهن

خواه اینجا هیچ کن خواهی مکن

1414

گر جهانی دل کبابی دیده‌ای

همچنان دانم که خوابی دیده‌ای

1515

گر درین دریا هزاران جان فتاد

شبنمی در بحر بی‌پایان فتاد

1616

گر فرو شد صد هزاران سر بخواب

ذره‌ای با سایه‌ای شد ز آفتاب

1717

گر بریخت افلاک و انجم لخت لخت

در جهان کم گیر برگی از درخت

1818

گر ز ماهی در عدم شد تا به ماه

پای مور لنگ شد در قعر چاه

1919

گر دو عالم شد همه یک بارنیست

در زمین ریگی همان انگار نیست

2020

گر نماند از دیو وز مردم اثر

از سر یک قطره باران در گذر

2121

گر بریخت این جملهٔ تن‌ها به خاک

موی حیوانی اگر نبود چه باک

2222

گر شد اینجا جزو و کل کلی تباه

کم شد از روی زمین یک برگ کاه

2323

گر به یک ره گشت این نه طشت گم

قطره‌ای در هشت دریا گشت گم

آڈیو

صداکار منتخب کریں

0:000:00

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

آڈیو کا ماخذ: گنجور