عطار»منطقالطیر»بیان وادی فقر»گفتار مردی صوفی با کسی که او را قفا زدگفتار مردی صوفی با کسی که او را قفا زدشاعر: عطاروزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)صنف: مثنویصداکاران: فاطمه زندی، آزادهآڈیوفاطمه زندیخود کار اسکرولآغازاختتامآڈیوفاطمه زندیخود کار اسکرولآغازاختتامToggle stanza 111نقل کریںصوفیی میرفت چون بیحاصلیزد قفای محکمش سنگین دلی22نقل کریںبا دلی پر خون سر از پس کرد اوگفت آنک از تو قفایی خورد او33نقل کریںقرب سی سالست تا او مرد و رفتعالم هستی به پایان برد و رفت44نقل کریںمرد گفتش ای همه دعوی نه کارمرده کی گوید سخن، شرمی بدار55نقل کریںتا که تو دم میزنی هم دم نهایتا که مویی ماندهٔ محرم نهای66نقل کریںگر بود مویی اضافت در میانهست صد عالم مسافت در میان77نقل کریںگر تو خواهی تا بدین منزل رسیتا که مویی ماندهٔ مشکل رسی88نقل کریںهرچ داری، آتشی را برفروزتا اَزارِ پای بر آتش بسوز99نقل کریںچون نماندت هیچ، مندیش از کفنبرهنه خود را به آتش در فکن1010نقل کریںچون تو و رخت تو خاکستر شودذرهٔ پندار تو کمتر شود1111نقل کریںور چو عیسی از تو یک سوزن بمانددر رهت میدان که صد ره زن بماند1212نقل کریںگرچه عیسی رخت در کوی او فکندسوزنش هم بخیه بر روی او فکند1313نقل کریںچون حجاب آید وجود این جایگاهراست ناید ملک و مال و آب و جاه1414نقل کریںهرچ داری یک یک از خود بازکنپس به خود در خلوتی آغاز کن1515نقل کریںچون درونت جمع شد در بیخودیتو برون آیی ز نیکی و بدی1616نقل کریںچون نماندت نیک و بد، عاشق شویپس فنای عشق را لایق شوی◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمیک شبی پروانگان جمع آمدنددر مضیفی طالب شمع آمدندعطار»منطقالطیر»بیان وادی فقر»حکایت پروانگان که از مطلوب خود خبر میخواستنداگلی نظمپادشاهی ماه وش، خورشید فرداشت چون یوسف یکی زیبا پسرعطار»منطقالطیر»بیان وادی فقر»حکایت مفلسی که عاشق پسر پادشاه شد و بدین گناه او را محکوم به مرگ کردند◆آڈیوصداکار منتخب کریںفاطمه زندیآزادهآڈیو چلائیں0:000:00◆ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجورآڈیو کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظمیک شبی پروانگان جمع آمدنددر مضیفی طالب شمع آمدندعطار»منطقالطیر»بیان وادی فقر»حکایت پروانگان که از مطلوب خود خبر میخواستند
اگلی نظمپادشاهی ماه وش، خورشید فرداشت چون یوسف یکی زیبا پسرعطار»منطقالطیر»بیان وادی فقر»حکایت مفلسی که عاشق پسر پادشاه شد و بدین گناه او را محکوم به مرگ کردند
