حکایت کوف

شاعر: عطار

وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)

صنف: مثنوی

صداکاران: آزاده، گروه چامه‌خوان

کوف آمد پیش چون دیوانه‌ای

گفت: من بگزیده‌ام ویرانه‌ای

عاجزی‌ام در خرابی زاده من

در خرابی می‌روم بی‌باده من

گر چه معموری بسی خوش یافتم

هم مخالف، هم مشوش یافتم

هرک در جمعیتی خواهد نشست

در خرابی بایدش رفتن چو مست

در خرابی جای می‌سازم به رنج

زآنک باشد در خرابی جای گنج

عشق گنجم در خرابی ره نمود

سوی گنجم جز خرابی ره نبود

دور بردم از همه کس رنج خویش

بوک یابم بی طلسمی گنج خویش

گر فرو رفتی به گنجی پای من

باز رستی این دلِ خودرأی من

عشق بر سیمرغ جز افسانه نیست

زآنک عشقش کار هر مردانه نیست

1010

من نیَم در عشق او مردانه‌ای

عشق، گنجم باید و ویرانه‌ای

1111

هدهدش گفت: ای ز عشق گنج مست!

من گرفتم کآمدت گنجی به دست

1212

بر سر آن گنج، خود را مرده گیر

عمر رفته، ره به سر نابرده گیر

1313

عشق گنج و عشق زر از کافری‌ست

هرک از زر بت کند او آزری‌ست

1414

زر پرستیدن بود از کافری

نیستی آخر ز قوم سامری

1515

هر دلی کز عشق زر گیرد خلل

در قیامت صورتش گردد بدل

آڈیو

صداکار منتخب کریں

0:000:00

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

آڈیو کا ماخذ: گنجور