حکایت مادری که فرزندش در آب افتاد

شاعر: عطار

وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)

صنف: مثنوی

صداکار: آزاده

مادری را طفل در آب اوفتاد

جان مادر در تب و تاب اوفتاد

در تحیر طفل می‌زد دست و پای

آب بردش تا بناب آسیای

خواست شد در ناو مادر کان بدید

شد سوی درز آب حالی برکشید

آب از پس رفت و آن طفل عزیز

بر سر آن آب از پس رفت نیز

مادرش درجست او را برگرفت

شیردادش حالی و در برگرفت

ای ز شفقت داده مهر مادران

هست این غرقاب را ناوی گران

چون در آن گرداب حیرت اوفتیم

پیش ناو آب حسرت اوفتیم

مانده سرگردان چو آن طفل در آب

دست و پایی می‌زنیم از اضطراب

آن نفس ای مشفق طفلان راه

از کرم در غرقهٔ خود کن نگاه

1010

رحمتی کن بر دل پرتاب ما

برکش از لطف و کرم در ز آب ما

1111

شیرده ما را ز پستان کرم

برمگیر از پیش ما خوان کرم

1212

ای ورای وصف و ادراک آمده

از صفات واصفان پاک آمده

1313

دست کس نرسید برفتراک تو

لاجرم هستیم خاک خاک تو

1414

خاک تو یاران پاک تو شدند

اهل عالم خاک خاک تو شدند

1515

هرک خاکی نیست یاران ترا

دشمن است او دوست داران ترا

1616

اولش بوبکر و آخر مرتضا

چار رکن کعبهٔ صدق و صفا

1717

آن یکی در صدق هم راز و وزیر

و آن دگر در عدل خورشید منیر

1818

آن یکی دریای آزرم و حیا

آن دگر شاه اولوالعلم و سخا

آڈیو

صداکار منتخب کریں

0:000:00

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

آڈیو کا ماخذ: گنجور