حکایت مسعود و کودک ماهیگیر

شاعر: عطار

وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)

صنف: مثنوی

صداکاران: فاطمه زندی، آزاده

گفت روزی شاه مسعود از قضا

اوفتاده بود از لشگر جدا

باد تگ می‌راند تنها بی‌یکی

دید بر دریا نشسته کودکی

در بن دریا فکنده بود شست

شه سلامش کرد و در پیشش نشست

کودکی اندوهگین بنشسته بود

هم دلش آغشته هم جان خسته بود

گفت ای کودک چرایی غم‌زده

من ندیدم چون تو یک ماتم‌زده

کودکش گفت ای امیر پر هنر

هفت طفلیم این زمان ما بی‌پدر

مادری داریم بر جا مانده

سخت درویش است و تنها مانده

از برای ماهیی، هر روز دام

اندر اندازم، کنم تا شب مقام

چون بگیرم ماهیی با صد زحیر

قوت ما آنست تا شب، ای امیر

1010

شاه گفتا خواهی ای طفل دژم

تا کنم همبازیی با تو به هم

1111

گشت کودک راضی و انباز شد

شاه اندر بحر شست‌انداز شد

1212

شست کودک دولت شاهی گرفت

لاجرم آن روز صد ماهی گرفت

1313

آن همه ماهی چو کودک دید پیش

گفت این دولت عجب دارم ز خویش

1414

دولتی داری به غایت ای غلام

کاین همه ماهی درافتادت به دام

1515

شاه گفتا گم بباشی ای پسر

گر ز ماهی‌گیر خود یابی خبر

1616

دولتی‌تر از منی این جایگاه

زانکه ماهیگیر تو شد پادشاه

1717

این بگفت و گشت بر مرکب سوار

طفل گفتش قسم خود کن آشکار

1818

گفت امروز این دهم، نکنم جدا

آنچ فردا صید افتد آن مرا

1919

صید ما فردا تو خواهی بود بس

لاجرم من صید خود ندهم به کس

2020

روز دیگر چون به ایوان بازرفت

خاطر شه از پی انباز رفت

2121

رفت سرهنگی و کودک را بخواند

شه به انبازیش در مسند نشاند

2222

هرکسی می‌گفت شاها او گداست

شاه گفتا هرچ هست انباز ماست

2323

چون پذیرفتیم رد نتوانش کرد

این بگفت و همچو خود سلطانش کرد

2424

کرد از آن کودک طلبکاری سؤال

کز کجا آوردی آخر این کمال‌؟

2525

گفت شادی آمد و شیون گذشت

زانکه صاحب‌دولتی بر من گذشت

آڈیو

صداکار منتخب کریں

0:000:00

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

آڈیو کا ماخذ: گنجور