بیان وادی فقر

شاعر: عطار

وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)

صنف: مثنوی

صداکاران: فاطمه زندی، آزاده

بعد ازین وادی فقرست و فنا

کی بود اینجا سخن گفتن روا

عین وادی فراموشی بود

لنگی و کری و بیهوشی بود

صد هزاران سایهٔ جاوید تو

گم شده بینی ز یک خورشید تو

بحرکلی چون بجنبش کرد رای

نقشها بر بحر کی ماند بجای

هر دو عالم نقش آن دریاست بس

هرک گوید نیست این سوداست بس

هرک در دریای کل گم بوده شد

دایما گم بودهٔ آسوده شد

دل درین دریای پر آسودگی

می‌نیابد هیچ جز گم بودگی

گر ازین گم بودگی بازش دهند

صنع بین گردد، بسی رازش دهند

سالکان پخته و مردان مرد

چون فرو رفتند در میدان درد

1010

گم شدن اول قدم، زین پس چه بود

لاجرم دیگر قدم را کس نبود

1111

چون همه در گام اول گم شدند

تو جمادی گیر اگر مردم شدند

1212

عود و هیزم چون به آتش در شوند

هر دو بر یک جای خاکستر شوند

1313

این به صورت هر دو یکسان باشدت

در صفت فرق فراوان باشدت

1414

گر پلیدی گم شود در بحر کل

در صفات خود فروماند بذل

1515

لیک اگر پاکی درین دریا بود

او چون نَبوَد در میان زیبا بود

1616

نبود او و او بود، چون باشد این

از خیال عقل بیرون باشد این

آڈیو

صداکار منتخب کریں

0:000:00

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

آڈیو کا ماخذ: گنجور