صفحۂ اولشعرازمرہ جاتلغاتمزید مطالعہہمارے بارے میںرابطہ
زندہ رود
زندہ رود

زندہ رود: فارسی شاعری کا ایک جاوداں دریا

زندہ رود فارسی شاعری کو اردو اور انگریزی تراجم، آڈیو اور ویڈیو کے ساتھ ایک پرسکون اور مستقل مطالعہ گاہ میں پیش کرنے کی کوشش ہے۔

مزید جانیں ←
YouTubeFacebookInstagramTikTok

مرکزی راستے

صفحۂ اولشعراتلاشہمارے بارے میںرابطہ

مزید مطالعہ

اوزاناصنافصداکارانمترجمینزندہ رود اور گنجور

لغات

لغاتزندہ رود فارسی لغتزندہ رود عربی لغت

ہر ماہ نئی نظمیں · جاری منصوبہ

© 2026 زندہ رود

  1. عطار
  2. »دیوان اشعار
  3. »غزلیات
  4. »غزل شمارهٔ 21

غزل شمارهٔ 21

شاعر: عطار

وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)

قافیہ: ابانداخت

صنف: غزل

Toggle stanza 1
11
تا به عمدا ز رخ نقاب انداخت
خاک در چشم آفتاب انداخت
22
سر زلفش چو شیر پنجه گشاد
آهوان را به مشک ناب انداخت
33
تیر چشمش که عالمی خون داشت
اشتری را به یک کباب انداخت
44
لب شیرینش چون تبسم کرد
شور در لؤلؤ خوشاب انداخت
55
تاب در زلف داد و هر مویش
در دلم صد هزار تاب انداخت
66
خیمهٔ عنبرینت ای مهوش
در همه حلقها طناب انداخت
77
شوق روی چو آفتاب تو بود
کاسمان را در انقلاب انداخت
88
شکری از لبت به سرکه رسید
سرکه را باز در شراب انداخت
99
عرقی کرد عارض چو گلت
نظرم بر گل و گلاب انداخت
1010
روی ناشسته خوشتری بنشین
کاتشی روی تو در آب انداخت
1111
از لب تو فرید آبی خواست
در دلش آتش عذاب انداخت
◆

اگلی / پچھلی نظم

پچھلی نظم

ای شکر خوشه‌چین گفتارت

سرو آزاد کرد رفتارت

عطار»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 20

اگلی نظم

عشق جانان همچو شمعم از قدم تا سر بسوخت

مرغ جان را نیز چون پروانه بال و پر بسوخت

عطار»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 22

◆

آڈیو

صداکار منتخب کریں

0:000:00
◆

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

آڈیو کا ماخذ: گنجور

0:000:00