عطار»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 307غزل شمارهٔ 307شاعر: عطاروزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)قافیہ: ویشمیکندصنف: غزلصداکار: عندلیبآڈیوعندلیبخود کار اسکرولآغازاختتامآڈیوعندلیبخود کار اسکرولآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںهر که عزم عشق رویش میکندعشق رویش همچو مویش میکند2نقل کریںهر که ندهد این جهان را سه طلاقهمچو دزد چار سویش میکند3نقل کریںاو نیاید در طلب اما ز شوقدل به صد جان جستجویش میکند4نقل کریںاو نگردد نرم از اشکم ولیکاشک دایم شست و شویش میکند5نقل کریںهر که از چوگان زلفش بوی یافتبی سر و بن همچو گویش میکند6نقل کریںهر که در عشقش چو تیر راست شدچون کمان زه در گلویش میکند7نقل کریںسرخروی او بباید شد به قطعهر که را عشق آرزویش میکند8نقل کریںسختدل آهن نه بر آتش نگرتا چگونه سرخ رویش میکند9نقل کریںاز درش عطار را بویی رسیدآه از آنجا مشک بویش میکند◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمدل ز میان جان و دل قصد هوات میکندجان به امید وصل تو عزم وفات میکندعطار»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 306اگلی نظمعشق توام داغ چنان میکندکآتش سوزنده فغان میکندعطار»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 308آڈیوصداکار منتخب کریںعندلیبآڈیو چلائیں0:000:00ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجورآڈیو کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظمدل ز میان جان و دل قصد هوات میکندجان به امید وصل تو عزم وفات میکندعطار»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 306
