عطار»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 307غزل شمارهٔ 307شاعر: عطاروزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)قافیہ: ویشمیکندصنف: غزلصداکار: عندلیبآڈیوعندلیبخود کار اسکرولآغازاختتامآڈیوعندلیبخود کار اسکرولآغازاختتامToggle stanza 111نقل کریںهر که عزم عشق رویش میکندعشق رویش همچو مویش میکند22نقل کریںهر که ندهد این جهان را سه طلاقهمچو دزد چار سویش میکند33نقل کریںاو نیاید در طلب اما ز شوقدل به صد جان جستجویش میکند44نقل کریںاو نگردد نرم از اشکم ولیکاشک دایم شست و شویش میکند55نقل کریںهر که از چوگان زلفش بوی یافتبی سر و بن همچو گویش میکند66نقل کریںهر که در عشقش چو تیر راست شدچون کمان زه در گلویش میکند77نقل کریںسرخروی او بباید شد به قطعهر که را عشق آرزویش میکند88نقل کریںسختدل آهن نه بر آتش نگرتا چگونه سرخ رویش میکند99نقل کریںاز درش عطار را بویی رسیدآه از آنجا مشک بویش میکند◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمدل ز میان جان و دل قصد هوات میکندجان به امید وصل تو عزم وفات میکندعطار»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 306اگلی نظمعشق توام داغ چنان میکندکآتش سوزنده فغان میکندعطار»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 308◆آڈیوصداکار منتخب کریںعندلیبآڈیو چلائیں0:000:00◆ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجورآڈیو کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظمدل ز میان جان و دل قصد هوات میکندجان به امید وصل تو عزم وفات میکندعطار»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 306
