صفحۂ اولشعرازمرہ جاتلغاتمزید مطالعہہمارے بارے میںرابطہ
زندہ رود
زندہ رود

زندہ رود: فارسی شاعری کا ایک جاوداں دریا

زندہ رود فارسی شاعری کو اردو اور انگریزی تراجم، آڈیو اور ویڈیو کے ساتھ ایک پرسکون اور مستقل مطالعہ گاہ میں پیش کرنے کی کوشش ہے۔

مزید جانیں ←
YouTubeFacebookInstagramTikTok

مرکزی راستے

صفحۂ اولشعراتلاشہمارے بارے میںرابطہ

مزید مطالعہ

اوزاناصنافصداکارانمترجمینزندہ رود اور گنجور

لغات

لغاتزندہ رود فارسی لغتزندہ رود عربی لغت

ہر ماہ نئی نظمیں · جاری منصوبہ

© 2026 زندہ رود

  1. عطار
  2. »دیوان اشعار
  3. »غزلیات
  4. »غزل شمارهٔ 348

غزل شمارهٔ 348

شاعر: عطار

وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)

قافیہ: ابدهد

صنف: غزل

صداکار: عندلیب
Toggle stanza 1
11
زلف را چون به قصد تاب دهد
کفر را سر به مهر آب دهد
22
باز چون درکشد نقاب از روی
همه کفار را جواب دهد
33
چون درآید به جلوه ماه رخش
تاب در جان آفتاب دهد
44
تیر چشمش که کم خطا کرده است
مالش عاشقان صواب دهد
55
همه خامان بی حقیقت را
سر زلفش هزار تاب دهد
66
تشنگان را که خار هجر نهاد
لب گلرنگ او شراب دهد
77
غم او زان چنین قوی افتاد
که دلم دایمش کباب دهد
88
گاه شعرم بدو شکر ریزد
گاه چشمم بدو گلاب دهد
99
گر دلم می‌دهد غمش را جای
گنج را جایگه خراب دهد
1010
دل به جان باز می‌نهد غم او
تا درین دردش انقلاب دهد
1111
دل عطار چون ز دست بشد
چکند تن در اضطراب دهد
◆

اگلی / پچھلی نظم

پچھلی نظم

برق عشق از آتش و از خون جهد

چون به جان و دل رسد بی‌چون جهد

عطار»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 347

اگلی نظم

یک شکر زان لب به صد جان می‌دهد

الحق ارزد زانکه ارزان می‌دهد

عطار»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 349

◆

آڈیو

صداکار منتخب کریں

0:000:00
◆

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

آڈیو کا ماخذ: گنجور

0:000:00