عطار»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 435غزل شمارهٔ 435شاعر: عطاروزن: مفعول مفاعلن فعولن (هزج مسدس اخرب مقبوض محذوف)قافیہ: شصنف: غزلصداکار: عندلیبآڈیوعندلیبخود کار اسکرولآغازاختتامآڈیوعندلیبخود کار اسکرولآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںمیشد سر زلف در زمین کشچون شرح دهم تو را که آن خوش2نقل کریںاز تیزی و تازگی که او بودگویی همه آب بود و آتش3نقل کریںپر کرده ز چشم نرگسینشاز تیر جفا هزار ترکش4نقل کریںزیر قدشم هزار مشتاقاز مردم دیده کرده مفرش5نقل کریںجان همه کاملان ز زلفشهمچون سر زلف او مشوش6نقل کریںروی همه عاشقان ز عشقشاز خون جگر شده منقش7نقل کریںگل چهره و گل فشان و گل بویمه طلعت و مه جبین و مهوش8نقل کریںصد تشنه ز خون دیده سیراباز دشنهٔ چشم آن پریوش9نقل کریںگه دل گه جان خروش میکردکای غالیه زلف زلف برکش10نقل کریںعطار ز زلف دلکش اوتا حشر فتاده در کشاکش◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمای ز عشقت این دل دیوانه خوشجان و دردت هر دو در یک خانه خوشعطار»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 434اگلی نظمآخر ای صوفی مرقع پوشلاف تقوی مزن ورع مفروشعطار»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 436آڈیوصداکار منتخب کریںعندلیبآڈیو چلائیں0:000:00ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجورآڈیو کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظمای ز عشقت این دل دیوانه خوشجان و دردت هر دو در یک خانه خوشعطار»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 434
