غزل شمارهٔ 53

شاعر: عطار

وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)

قافیہ: نداست

صنف: غزل

دلی کز عشق جانان دردمند است

همو داند که قدر عشق چند است

دلا گر عاشقی از عشق بگذر

که تا مشغول عشقی عشق بند است

وگر در عشق از عشقت خبر نیست

تو را این عشق عشقی سودمند است

هر آن مستی که بشناسد سر از پای

ازو دعوی مستی ناپسند است

ز شاخ عشق برخوردار گردی

اگر عشق از بن و بیخت بکند است

سرافرازی مجوی و پست شو پست

که تاج پاک‌بازان تخته بند است

چو تو در غایت پستی فتادی

ز پستی در گذر کارت بلند است

بخند ای زاهد خشک ارنه ای سنگ

چه وقت گریه و چه جای پند است

نگارا روز روز ماست امروز

که در کف باده و در کام قند است

1010

می و معشوق و وصل جاودان هست

کنون تدبیر ما لختی سپند است

1111

یقین می‌دان که اینجا مذهب عشق

ورای مذهب هفتاد و اند است

1212

خرابی دیده‌ای در هیچ گلخن

که خود را از خرابات اوفگند است

1313

مرا نزدیک او بر خاک بنشان

که میل من به مشتی مستمند است

1414

مرا با عاشقان مست بنشان

چه جای زاهدان پر گزند است

1515

بیا گو یک نفس در حلقهٔ ما

کسی کز عشق در حلقش کمند است

1616

حریفی نیست ای عطار امروز

وگر هست از وجود خود نژند است

آڈیو

صداکار منتخب کریں

0:000:00

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

آڈیو کا ماخذ: گنجور