عطار»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 159غزل شمارهٔ 159شاعر: عطاروزن: مفتعلن فاعلات مفتعلن فع (منسرح مثمن مطوی منحور)قافیہ: اننشکیبدصنف: غزلصداکار: عندلیبآڈیوعندلیبخود کار اسکرولآغازاختتامآڈیوعندلیبخود کار اسکرولآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںدل ز هوای تو یک زمان نشکیبددل چه بود عقل و وهم جان نشکیبد2نقل کریںهر که دلی دارد و نشان تو یابداز طلب چون تو دلستان نشکیبد3نقل کریںگرچه جهان را بسی کس است شکیباهیچ کسی از تو در جهان نشکیبد4نقل کریںذرهٔ سودای تو که سود جهان استسود دل آن است کز زیان نشکیبد5نقل کریںگرچه زبان را مجال یاد تو نبودیک نفس از یاد تو زبان نشکیبد6نقل کریںچون نشکیبد ز آب ماهی بی آبدیده ز ماه تو همچنان نشکیبد7نقل کریںمردم آبی چشم از آتش عشقتبی رخت از آب یک زمان نشکیبد8نقل کریںگرچه بنالم ولی نه آن ز تو نالمناله کنم زانکه ناتوان نشکیبد9نقل کریںچون نرسد دست من به جز به فغانینیست عجب گر ز دل فغان نشکیبد10نقل کریںمینشکیبد دمی ز کوی تو عطاربلبل گویا ز بوستان نشکیبد◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمدلم در عشق تو جان برنتابدکه دل جز عشق جانان برنتابدعطار»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 158اگلی نظمهر آن دردی که دلدارم فرستدشفای جان بیمارم فرستدعطار»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 160آڈیوصداکار منتخب کریںعندلیبآڈیو چلائیں0:000:00ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجورآڈیو کا ماخذ: گنجور
