عطار»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 100غزل شمارهٔ 100شاعر: عطاروزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)قافیہ: انهایاستصنف: غزلصداکاران: عندلیب، فرید حامدآڈیوعندلیبخود کار اسکرولآغازاختتامآڈیوعندلیبخود کار اسکرولآغازاختتامToggle stanza 111نقل کریںشمع رویت را دلم پروانهای استلیک عقل از عشق چون بیگانهای است22نقل کریںپر زنان در پیش شمع روی توجان ناپروای من پروانهای است33نقل کریںبر سر موی است جان کز دیرگاهیک سر موی توام در شانهای است44نقل کریںزلف تو زنار خواهم کرد از آنکهر شکن از زلف تو بتخانهای است55نقل کریںواندران بتخانه درد عشق راجان خون آلود من پیمانهای است66نقل کریںوصل تو گنجی است پنهان از همههر که گوید یافتم دیوانهای است77نقل کریںدر خرابات خرابی میرومزانکه گر گنجی است در ویرانهای است88نقل کریںمرغ آدم دانهٔ وصل تو جستلاجرم در بند دام از دانهای است99نقل کریںخفتهای کز وصل تو گوید سخنخواب خوش بادش که خوش افسانهای است1010نقل کریںوصلت آن کس یافت کز خود شد فناهر که فانی شد ز خود مردانهای است1111نقل کریںگر مرا در عشق خود فانی کنیباقیت بر جان من شکرانهای است1212نقل کریںبیدقی عطار در عشق تو راندگر به فرزینی رسد فرزانهای است◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمنور ایمان از بیاض روی اوستظلمت کفر از سر یک موی اوستعطار»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 99اگلی نظمگر جمله تویی همه جهان چیستور هیچ نیم من این فغان چیستعطار»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 101◆آڈیوصداکار منتخب کریںعندلیبفرید حامدآڈیو چلائیں0:000:00◆ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجورآڈیو کا ماخذ: گنجور
