عطار»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 596غزل شمارهٔ 596شاعر: عطاروزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)قافیہ: رسوختیمصنف: غزلصداکار: عندلیبآڈیوعندلیبخود کار اسکرولآغازاختتامآڈیوعندلیبخود کار اسکرولآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںبس که جان در خاک این در سوختیمدل چو خون کردیم و در بر سوختیم2نقل کریںدر رهش با نیک و بد در ساختیمدر غمش هم خشک و هم تر سوختیم3نقل کریںسوز ما با عشق او قوت نداشتگرچه ما هر دم قویتر سوختیم4نقل کریںچون بدو ره نی و بی او صبر نیمضطرب گشتیم و مضطر سوختیم5نقل کریںچون ز جانان آتشی در جان فتادجان خود چون عود مجمر سوختیم6نقل کریںچون ز دلبر طعم شکر یافتیمدل چو عود از طعم شکر سوختیم7نقل کریںچون دل و جان پردهٔ این راه بودجان ز جانان دل ز دلبر سوختیم8نقل کریںمدت سی سال سودا پختهایممدت سی سال دیگر سوختیم9نقل کریںعاقبت چون شمع رویش شعله زدراست چون پروانهای پر سوختیم10نقل کریںپر چو سوخت آنگه درافکندیم خویشتا بهکلی پای تا سر سوختیم11نقل کریںخواه گو بنمای روی و خواه نهما سپند روی او بر سوختیم12نقل کریںچون به یک جو مینیرزیدیم ماخرمن پندار یکسر سوختیم13نقل کریںچون شکست اینجا قلم عطار رااعجمی گشتیم و دفتر سوختیم◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمهرچه همه عمر همی ساختیمدر ره ترسابچه درباختیمعطار»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 595اگلی نظمتا به دام عشق او آویختیمجان و دل را فتنهها انگیختیمعطار»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 597آڈیوصداکار منتخب کریںعندلیبآڈیو چلائیں0:000:00ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجورآڈیو کا ماخذ: گنجور
