عطار»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 596غزل شمارهٔ 596شاعر: عطاروزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)قافیہ: رسوختیمصنف: غزلصداکار: عندلیبآڈیوعندلیبخود کار اسکرولآغازاختتامآڈیوعندلیبخود کار اسکرولآغازاختتامToggle stanza 111نقل کریںبس که جان در خاک این در سوختیمدل چو خون کردیم و در بر سوختیم22نقل کریںدر رهش با نیک و بد در ساختیمدر غمش هم خشک و هم تر سوختیم33نقل کریںسوز ما با عشق او قوت نداشتگرچه ما هر دم قویتر سوختیم44نقل کریںچون بدو ره نی و بی او صبر نیمضطرب گشتیم و مضطر سوختیم55نقل کریںچون ز جانان آتشی در جان فتادجان خود چون عود مجمر سوختیم66نقل کریںچون ز دلبر طعم شکر یافتیمدل چو عود از طعم شکر سوختیم77نقل کریںچون دل و جان پردهٔ این راه بودجان ز جانان دل ز دلبر سوختیم88نقل کریںمدت سی سال سودا پختهایممدت سی سال دیگر سوختیم99نقل کریںعاقبت چون شمع رویش شعله زدراست چون پروانهای پر سوختیم1010نقل کریںپر چو سوخت آنگه درافکندیم خویشتا بهکلی پای تا سر سوختیم1111نقل کریںخواه گو بنمای روی و خواه نهما سپند روی او بر سوختیم1212نقل کریںچون به یک جو مینیرزیدیم ماخرمن پندار یکسر سوختیم1313نقل کریںچون شکست اینجا قلم عطار رااعجمی گشتیم و دفتر سوختیم◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمهرچه همه عمر همی ساختیمدر ره ترسابچه درباختیمعطار»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 595اگلی نظمتا به دام عشق او آویختیمجان و دل را فتنهها انگیختیمعطار»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 597◆آڈیوصداکار منتخب کریںعندلیبآڈیو چلائیں0:000:00◆ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجورآڈیو کا ماخذ: گنجور
