غزل شمارهٔ 16

شاعر: عطار

وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)

قافیہ: انیباشدت

صنف: غزل

11

تا درین زندان فانی زندگانی باشدت

کنج عزلت گیر تا گنج معانی باشدت

22

این جهان را ترک کن تا چون گذشتی زین جهان

این جهانت گر نباشد آن جهانی باشدت

33

کام و ناکام این زمان در کام خود درهم شکن

تا به کام خویش فردا کامرانی باشدت

44

روزکی چندی چو مردان صبر کن در رنج و غم

تا که بعداز رنج گنج شایگانی باشدت

55

روی خود را زعفرانی کن به بیداری شب

تا به روز حشر روی ارغوانی باشدت

66

گر به ترک عالم فانی بگویی مردوار

عالم باقی و ذوق جاودانی باشدت

77

صبحدم درهای دولتخانه‌ها بگشاده‌اند

عرضه کن گر آن زمان راز نهانی باشدت

88

تا کی از بی حاصلی ای پیرمرد بچه طبع

در هوای نفس مستی و گرانی باشدت

99

از تن تو کی شود این نفس سگ سیرت برون

تا به صورت خانهٔ تن استخوانی باشدت

1010

گر توانی کشت این سگ را به شمشیر ادب

زان پس ار تو دولتی جویی نشانی باشدت

1111

گر بمیری در میان زندگی عطاروار

چون درآید مرگ عین زندگانی باشدت

آڈیو

صداکار منتخب کریں

0:000:00

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

آڈیو کا ماخذ: گنجور