غزل شمارهٔ 677

شاعر: عطار

وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)

قافیہ: ازتو

صنف: غزل

صداکار: عندلیب

11

ماییم دل بریده ز پیوند و ناز تو

کوتاه کرده قصهٔ زلف دراز تو

22

تا ترکتاز هندوی زلف تو دیده‌ام

زنگی دلم ز شادی بی ترکتاز تو

33

هرگز نساخت در ره عشاق پرده‌ای

کان راست بود ترک کج پرده ساز تو

44

سر در نشیب مانده‌ام از غم چو مست عشق

از شوق زلف عنبری سرفراز تو

55

گر بود پیش قامت تو سرو در نماز

آزاد شد ز قامت تو در نماز تو

66

خطت که آفتاب رخت را روان بود

زان خط محقق است که شد نسخ ناز تو

77

نی نی که هست خط تو سرسبز طوطیی

پرورده است از شکر دلنواز تو

88

شهباز حسن تو چو ز خط یافت پر و بال

طوطی گرفت غاشیهٔ دلنواز تو

99

هر روز احتراز تو بیش است سوی من

از حد گذشت شوق من و احتراز تو

1010

از بس که هست در ره سودای تو طلسم

واقف نگشت هیچ‌کس از گنج راز تو

1111

چون از کسی حقیقت رویت طلب کنم

چون کس نبود محرم کوی مجاز تو

1212

سر باز زن چو شمع به گازی فرید را

گر سر دمی چو شمع بتابد ز گاز تو

آڈیو

صداکار منتخب کریں

0:000:00

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

آڈیو کا ماخذ: گنجور