عطار»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 475غزل شمارهٔ 475شاعر: عطاروزن: فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مسدس مخبون محذوف)قافیہ: انمییابمصنف: غزلصداکار: عندلیبآڈیوعندلیبخود کار اسکرولآغازاختتامآڈیوعندلیبخود کار اسکرولآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںنه ز وصل تو نشان مییابمنه ز هجر تو امان مییابم2نقل کریںدشنهٔ هجر توام کشت از آنکتشنهٔ وصل تو جان مییابم3نقل کریںاز میان تو چو مویی شدهامکه تورا موی میان مییابم4نقل کریںبه یقین از دهن پرشکرتاثری هم به گمان مییابم5نقل کریںبر رخت تا به نگویی سخنیمیندانم که دهان مییابم6نقل کریںدر صفات لبت از غایت عجزعقل را کند زبان مییابم7نقل کریںدل و جان بر چو لبت آن داردکین همه لایق آن مییابم8نقل کریںزان به روی تو جهان روشن شدکه تورا شمع جهان مییابم9نقل کریںآنچه از خلق نهان میجستمدر جمال تو عیان مییابم10نقل کریںبی تو عطار جگر سوخته رانتوان گفت چه سان مییابم◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمای برده به آبروی آبموز نرگس نیم خواب خوابمعطار»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 474اگلی نظماز عشق تو من به دیر بنشستمزنار مغانهٔ بر میان بستمعطار»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 476آڈیوصداکار منتخب کریںعندلیبآڈیو چلائیں0:000:00ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجورآڈیو کا ماخذ: گنجور
