عطار»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 475غزل شمارهٔ 475شاعر: عطاروزن: فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مسدس مخبون محذوف)قافیہ: انمییابمصنف: غزلصداکار: عندلیبآڈیوعندلیبخود کار اسکرولآغازاختتامآڈیوعندلیبخود کار اسکرولآغازاختتامToggle stanza 111نقل کریںنه ز وصل تو نشان مییابمنه ز هجر تو امان مییابم22نقل کریںدشنهٔ هجر توام کشت از آنکتشنهٔ وصل تو جان مییابم33نقل کریںاز میان تو چو مویی شدهامکه تورا موی میان مییابم44نقل کریںبه یقین از دهن پرشکرتاثری هم به گمان مییابم55نقل کریںبر رخت تا به نگویی سخنیمیندانم که دهان مییابم66نقل کریںدر صفات لبت از غایت عجزعقل را کند زبان مییابم77نقل کریںدل و جان بر چو لبت آن داردکین همه لایق آن مییابم88نقل کریںزان به روی تو جهان روشن شدکه تورا شمع جهان مییابم99نقل کریںآنچه از خلق نهان میجستمدر جمال تو عیان مییابم1010نقل کریںبی تو عطار جگر سوخته رانتوان گفت چه سان مییابم◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمای برده به آبروی آبموز نرگس نیم خواب خوابمعطار»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 474اگلی نظماز عشق تو من به دیر بنشستمزنار مغانهٔ بر میان بستمعطار»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 476◆آڈیوصداکار منتخب کریںعندلیبآڈیو چلائیں0:000:00◆ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجورآڈیو کا ماخذ: گنجور