عطار»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 537غزل شمارهٔ 537شاعر: عطاروزن: فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مسدس مخبون محذوف)قافیہ: متمیمیرمصنف: غزلصداکار: عندلیبآڈیوعندلیبخود کار اسکرولآغازاختتامآڈیوعندلیبخود کار اسکرولآغازاختتامToggle stanza 111نقل کریںزیر بار ستمت میمیرمروی در روی غمت میمیرم22نقل کریںشغل عشق تو چنان کرد مراکایمن از مدح و ذمت میمیرم33نقل کریںزندهٔ بی سر از آنم که چو شمعسر خود بر قدمت میمیرم44نقل کریںحرمت گرچه مرا روی نمودروی سوی حرمت میمیرم55نقل کریںآستین چند فشانی بر منکه میان حشمت میمیرم66نقل کریںآستینت چو علم کرد مرازار زیر علمت میمیرم77نقل کریںتا شدم زندهدل از خط خوشتسرنگون چون قلمت میمیرم88نقل کریںبه ستم رزق هرگه که دهیمی خورم وز ستمت میمیرم99نقل کریںدم عیسی است تورا وین عجب استتا چرا من ز دمت میمیرم1010نقل کریںمن بمیرم ز تو روزی صد بارتا نگویی که کمت میمیرم1111نقل کریںلیک چون لعل توام زنده کندزین قدم دم به دمت میمیرم1212نقل کریںدرده از جام جمت آب حیاتهین که بی جام جمت میمیرم1313نقل کریںبی تو گر زنده بماندم نفسیهر نفس لاجرمت میمیرم1414نقل کریںکرم عشق تو دیده است فریدبر امید کرمت میمیرم◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمروزی که عتاب یار درگیرمبا هر مویش شمار درگیرمعطار»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 536اگلی نظمکار چو از دست من برفت چه سازممات شدم نیز خانه نیست چه بازمعطار»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 538◆آڈیوصداکار منتخب کریںعندلیبآڈیو چلائیں0:000:00◆ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجورآڈیو کا ماخذ: گنجور
اگلی نظمکار چو از دست من برفت چه سازممات شدم نیز خانه نیست چه بازمعطار»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 538
