عطار»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 537غزل شمارهٔ 537شاعر: عطاروزن: فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مسدس مخبون محذوف)قافیہ: متمیمیرمصنف: غزلصداکار: عندلیبآڈیوعندلیبخود کار اسکرولآغازاختتامآڈیوعندلیبخود کار اسکرولآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںزیر بار ستمت میمیرمروی در روی غمت میمیرم2نقل کریںشغل عشق تو چنان کرد مراکایمن از مدح و ذمت میمیرم3نقل کریںزندهٔ بی سر از آنم که چو شمعسر خود بر قدمت میمیرم4نقل کریںحرمت گرچه مرا روی نمودروی سوی حرمت میمیرم5نقل کریںآستین چند فشانی بر منکه میان حشمت میمیرم6نقل کریںآستینت چو علم کرد مرازار زیر علمت میمیرم7نقل کریںتا شدم زندهدل از خط خوشتسرنگون چون قلمت میمیرم8نقل کریںبه ستم رزق هرگه که دهیمی خورم وز ستمت میمیرم9نقل کریںدم عیسی است تورا وین عجب استتا چرا من ز دمت میمیرم10نقل کریںمن بمیرم ز تو روزی صد بارتا نگویی که کمت میمیرم11نقل کریںلیک چون لعل توام زنده کندزین قدم دم به دمت میمیرم12نقل کریںدرده از جام جمت آب حیاتهین که بی جام جمت میمیرم13نقل کریںبی تو گر زنده بماندم نفسیهر نفس لاجرمت میمیرم14نقل کریںکرم عشق تو دیده است فریدبر امید کرمت میمیرم◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمروزی که عتاب یار درگیرمبا هر مویش شمار درگیرمعطار»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 536اگلی نظمکار چو از دست من برفت چه سازممات شدم نیز خانه نیست چه بازمعطار»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 538آڈیوصداکار منتخب کریںعندلیبآڈیو چلائیں0:000:00ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجورآڈیو کا ماخذ: گنجور
اگلی نظمکار چو از دست من برفت چه سازممات شدم نیز خانه نیست چه بازمعطار»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 538
