صفحۂ اولشعراءلغاتاوزاناصنافمترجمینصداکارہمارے بارے میںرابطہ
زندہ رود
زندہ رود

زندہ رود: فارسی شاعری کا ایک جاوداں دریا

زندہ رود فارسی شاعری کو اردو اور انگریزی تراجم، آڈیو اور ویڈیو کے ساتھ ایک پرسکون اور مستقل مطالعہ گاہ میں پیش کرنے کی کوشش ہے۔

مزید جانیں ←
YouTubeFacebookInstagramTikTok

مرکزی راستے

صفحۂ اولتلاشہمارے بارے میںرابطہ

مزید مطالعہ

شعراءاوزاناصنافصداکارانمترجمین

لغات

لغاتزندہ رود فارسی لغتزندہ رود عربی لغت

ہر ماہ نئی نظمیں · جاری منصوبہ

© 2026 زندہ رود

  1. علامہ اقبال
  2. »ارمغان حجاز
  3. »حضور رسالت
  4. »بخش 13 - تو هم آن می بگیر از ساغر دوست

بخش 13 - تو هم آن می بگیر از ساغر دوست

شاعر: علامہ اقبال

وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)

قافیہ: ردوست

صنف: قطعه

انگریزی ترجمہ: کبیر
بند 1
Toggle stanza 1
1

تو هم آن می بگیر از ساغر دوست

که باشی تا ابد اندر بر دوست

You too take the wine from friend’s cup warm, To be for ever in the friend’s arm.

2

سجودی نیست ای عبدالعزیز این

بروبم از مژه خاک در دوست

No bows are these O, ‘Aziz of Arab land’, From eyelash I’m dusting my friend’s door sand,

بند 2
Toggle stanza 2
3

تو سلطان حجازی من فقیرم

ولی در کشور معنی امیرم

A poor man I’m, you hold the ‘Arab’s reign, I hold a king’s place in meaning’s domain.

4

جهانی کو ز تخم «لااله» رست

بیا بنگر به آغوش ضمیرم

A world which grew up from Layla’s seed, Its root are quite deep in my faith and creed.

بند 3
Toggle stanza 3
5

سراپا درد درمان ناپذیرم

نپنداری زبون و زار و پیرم

A look of pain I’m and see no cure quick, I boast not but weep being old, weak and sick.

6

هنوزم در کمانی میتوان راند

ز کیش ملتی افتاده پیرم

I’m lost arrow though, put in nation’s bow, Use me again if the nation thinks so,

بند 4
Toggle stanza 4
7

بیا باهم در آویزیم و رقصیم

ز گیتی دل بر انگیزیم و رقصیم

Let ‘tis join hands to spread his love’s flame. Leave the world whole and work not for fame.

8

یکی اندر حریم کوچهء دوست

ز چشمان اشک خون ریزیم و رقصیم

Within the holy walls of the friend’s home, Till tears flow blood, dance around his dome.

بند 5
Toggle stanza 5
9

ترا اندر بیابانی مقام است

که شامش چون سحر آئینه فام است

You hold a high place in the desert’s land, Whose eyes are bright like a mirror house grand.

10

بهرجائی که خواهی خیمه گستر

طناب از دیگران جستن حرام است

Where e’er you wish you may pitch up the tents. But ban a feast there if the tent chords are lent.

بند 6
Toggle stanza 6
11

مسلمانیم و آزاد از مکانیم

برون از حلقهٔ نه آسمانیم

Being Muslims we make no home and false ties, From a circle aloof, we are nine skies.

12

به ما آموختند آن سجده کز وی

بهای هر خداوندی بدانیم

He taught us a kowtow from which we knows The price of each god to whom the men how.

بند 7
Toggle stanza 7
13

ز افرنگی صنم بیگانه تر شو

که پیمانش نمی‌ارزد به یک جو

To anglian idols pay not a heed, The worth of her bonds is not a malt’s seed.

14

نگاهی وام کن از چشم فاروق

قدم بی‌باک نه در عالم نو

From the Farooq’s bold eyes borrow a glance, Make a fearless jump in the new age hence.

◆

اگلی / پچھلی نظم

پچھلی نظم

ز شوق آموختم آن های و هوئی

که از سنگی گشاید آب جوئی

علامہ اقبال»ارمغان حجاز»حضور رسالت»بخش 12 - ز شوق آموختم آن های و هوئی