وزنِ فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلاتن (رمل مثمن مخبون) میں جامی کی کتاب دیوان اشعار

غزل شمارهٔ 15مجلس پیر مغان است و پر از باده سبوها

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 15

7 اشعار

غزل شمارهٔ 81به مه من که رساند که من دلشده هر شب

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 81

9 اشعار

غزل شمارهٔ 344از در صومعه آن به که قدم بازکشیم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 344

7 اشعار

غزل شمارهٔ 529چون تو در شهر مهی از من دلداده چه لایق

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 529

7 اشعار

غزل شمارهٔ 593تند می راندی و می سوخت سراپای وجودم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 593

7 اشعار

غزل شمارهٔ 672خیز تا رخت به سر منزل انصاف کشیم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 672

7 اشعار

غزل شمارهٔ 682چون مرا دولت آن نیست که دیدار تو بینم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 682

7 اشعار

غزل شمارهٔ 764مهی از راه برآمد نه که افزون ز مه است این

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 764

7 اشعار

غزل شمارهٔ 979گر بدانی که چها می کشم از درد جدایی

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 979

6 اشعار

وزنِ فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلاتن (رمل مثمن مخبون) میں جامی کی کتاب دیوان اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 15مجلس پیر مغان است و پر از باده سبوها

غزل شمارهٔ 81به مه من که رساند که من دلشده هر شب

غزل شمارهٔ 344از در صومعه آن به که قدم بازکشیم

غزل شمارهٔ 529چون تو در شهر مهی از من دلداده چه لایق

غزل شمارهٔ 593تند می راندی و می سوخت سراپای وجودم

غزل شمارهٔ 672خیز تا رخت به سر منزل انصاف کشیم

غزل شمارهٔ 682چون مرا دولت آن نیست که دیدار تو بینم

غزل شمارهٔ 764مهی از راه برآمد نه که افزون ز مه است این

غزل شمارهٔ 979گر بدانی که چها می کشم از درد جدایی

وزنِ فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلاتن (رمل مثمن مخبون) میں جامی کی کتاب دیوان اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 15مجلس پیر مغان است و پر از باده سبوها

غزل شمارهٔ 81به مه من که رساند که من دلشده هر شب

غزل شمارهٔ 344از در صومعه آن به که قدم بازکشیم

غزل شمارهٔ 529چون تو در شهر مهی از من دلداده چه لایق

غزل شمارهٔ 593تند می راندی و می سوخت سراپای وجودم

غزل شمارهٔ 672خیز تا رخت به سر منزل انصاف کشیم

غزل شمارهٔ 682چون مرا دولت آن نیست که دیدار تو بینم

غزل شمارهٔ 764مهی از راه برآمد نه که افزون ز مه است این

غزل شمارهٔ 979گر بدانی که چها می کشم از درد جدایی

وزنِ فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلاتن (رمل مثمن مخبون) میں جامی کی کتاب دیوان اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 15–مجلس پیر مغان است و پر از باده سبوها

غزل شمارهٔ 81–به مه من که رساند که من دلشده هر شب

غزل شمارهٔ 344–از در صومعه آن به که قدم بازکشیم

غزل شمارهٔ 529–چون تو در شهر مهی از من دلداده چه لایق

غزل شمارهٔ 593–تند می راندی و می سوخت سراپای وجودم

غزل شمارهٔ 672–خیز تا رخت به سر منزل انصاف کشیم

غزل شمارهٔ 682–چون مرا دولت آن نیست که دیدار تو بینم

غزل شمارهٔ 764–مهی از راه برآمد نه که افزون ز مه است این

غزل شمارهٔ 979–گر بدانی که چها می کشم از درد جدایی

وزنِ فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلاتن (رمل مثمن مخبون) میں جامی کی کتاب دیوان اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 15–مجلس پیر مغان است و پر از باده سبوها

غزل شمارهٔ 81–به مه من که رساند که من دلشده هر شب

غزل شمارهٔ 344–از در صومعه آن به که قدم بازکشیم

غزل شمارهٔ 529–چون تو در شهر مهی از من دلداده چه لایق

غزل شمارهٔ 593–تند می راندی و می سوخت سراپای وجودم

غزل شمارهٔ 672–خیز تا رخت به سر منزل انصاف کشیم

غزل شمارهٔ 682–چون مرا دولت آن نیست که دیدار تو بینم

غزل شمارهٔ 764–مهی از راه برآمد نه که افزون ز مه است این

غزل شمارهٔ 979–گر بدانی که چها می کشم از درد جدایی

غزل شمارهٔ 15مجلس پیر مغان است و پر از باده سبوها

غزل شمارهٔ 81به مه من که رساند که من دلشده هر شب

غزل شمارهٔ 344از در صومعه آن به که قدم بازکشیم

غزل شمارهٔ 529چون تو در شهر مهی از من دلداده چه لایق

غزل شمارهٔ 593تند می راندی و می سوخت سراپای وجودم

غزل شمارهٔ 672خیز تا رخت به سر منزل انصاف کشیم

غزل شمارهٔ 682چون مرا دولت آن نیست که دیدار تو بینم

غزل شمارهٔ 764مهی از راه برآمد نه که افزون ز مه است این

غزل شمارهٔ 979گر بدانی که چها می کشم از درد جدایی

غزل شمارهٔ 15مجلس پیر مغان است و پر از باده سبوها

غزل شمارهٔ 81به مه من که رساند که من دلشده هر شب

غزل شمارهٔ 344از در صومعه آن به که قدم بازکشیم

غزل شمارهٔ 529چون تو در شهر مهی از من دلداده چه لایق

غزل شمارهٔ 593تند می راندی و می سوخت سراپای وجودم

غزل شمارهٔ 672خیز تا رخت به سر منزل انصاف کشیم

غزل شمارهٔ 682چون مرا دولت آن نیست که دیدار تو بینم

غزل شمارهٔ 764مهی از راه برآمد نه که افزون ز مه است این

غزل شمارهٔ 979گر بدانی که چها می کشم از درد جدایی