Ghazaliyat by Hafez, in audio recordings by پانیذ علیپور

غزل شمارهٔ 122–هر آن‌که جانِبِ اَهْلِ خُدا نگه دارد

Every one, who regardeth the people of fidelity, Him, in every state, from calamity God preserveth.

غزل شمارهٔ 132–به آبِ روشنِ می، عارفی طهارت کرد

With the luminous liquid of wine, an Aref purification made, Early in the morning when, to the wine-house, visit he made.

غزل شمارهٔ 168–گداخت جان که شود کارِ دل تمام و نشد

That my heart’s work should be ended, my soul melted; and it became not: In this immature wish, I consumed; and it became not.

غزل شمارهٔ 175–صبا به تهنیتِ پیرِ مِی‌فروش آمد

For the congratulation of the Pir, wine-seller, the morning-breeze came Saying: “The season of joy, and of pleasure, and of freshness, and of sweet ness is came.”

غزل شمارهٔ 228–گر من از باغِ تو یک میوه بچینم چه شود؟

غزل شمارهٔ 232–بر سرِ آنم که گر ز دست برآید

غزل شمارهٔ 255–یوسفِ گم‌گشته بازآید به کنعان، غم مخور

غزل شمارهٔ 405–به جان پیر خرابات و حق صحبت او

غزل شمارهٔ 416–خنک نسیم معنبر شمامه‌ای دل‌خواه

غزل شمارهٔ 417–عیشم مدام است، از لعل دل‌خواه

غزل شمارهٔ 464–بگرفت کار حسنت چون عشق من کمالی

غزل شمارهٔ 465–رفتم به باغ صبحدمی تا چنم گلی

غزل شمارهٔ 494–اِی دِل! گَر از آن چاهِ زَنَخْدان به دَرآیی