Ghazaliyat by Hafez, in audio recordings by ارژنگ آقاجری

غزل شمارهٔ 54–ز گریه مَردُمِ چشمم نشسته در خون است

From weeping, the pupil of my eye seated in blood is, Behold the state of men in search of Thee, how it is.

غزل شمارهٔ 114–همایِ اوجِ سعادت به دامِ ما افتد

The Homa of the height of felicity to the snare of ours falleth. If, Thy passing to the dwelling of ours falleth.

غزل شمارهٔ 129–اگر نه باده غمِ دل ز یادِ ما بِبَرَد

If, the heart’s grief from our memory, the cup do not take. The foundation of our work, the anxiety of the vicissitudes will take.

غزل شمارهٔ 140–دلبر بِرَفت و دلشدگان را خبر نکرد

The Heart-Ravisher departed; and hint to those heart-gone made not: Of the companion of the city; and of the friend of the journey, recollection He made not.

غزل شمارهٔ 168–گداخت جان که شود کارِ دل تمام و نشد

That my heart’s work should be ended, my soul melted; and it became not: In this immature wish, I consumed; and it became not.

غزل شمارهٔ 237–نفس برآمد و کام از تو بر نمی‌آید

غزل شمارهٔ 244–معاشران! گره از زلفِ یار باز کنید

غزل شمارهٔ 300–هزار دشمنم اَر می‌کنند قصدِ هلاک

غزل شمارهٔ 318–مرا می‌بینی و هر دَم زیادَت می‌کنی دَردَم

غزل شمارهٔ 412–مرا چشمی‌ست خون‌افشان ز دست آن کمان‌ابرو

غزل شمارهٔ 461–کَتَبتُ قِصَّةَ شَوقی و مَدمَعی باکی