Divan-e Shams by Rumi, in audio recordings by علیرضا بخشی زاده روشنفکر

غزل شمارهٔ 2460–تو نه چنانی که منم، من نه چنانم که تویی

غزل شمارهٔ 2466–ای که به لطف و دلبری از دو جهان زیاده‌ای

غزل شمارهٔ 2483–تلخ کنی دهان من قند به دیگران دهی

غزل شمارهٔ 2485–یاور من توی بکن بهر خدای یاریی

غزل شمارهٔ 2487–هست به خطه عدم شور و غبار و غارتی

غزل شمارهٔ 2530–دلم همچون قلم آمد در انگشتان دلداری

My heart came like a pen in the fingers of the Beloved; tonight it is writing zai, tomorrow it will write rai.

غزل شمارهٔ 2587–ای ساکن جان من آخر به کجا رفتی

غزل شمارهٔ 2713–چنان گشتم ز مستی و خرابی

Out of drunkenness and dissolution I have become such that I do not know earth from water.

غزل شمارهٔ 2798–در دو چَشمِ مَن نِشین اِی آن که از مَن مَن‌تری

غزل شمارهٔ 2853–تو ز عشق خود نپرسی که چه خوب و دلربایی

غزل شمارهٔ 2854–برسید لک لک جان که بهار شد کجایی

غزل شمارهٔ 2898–هر دم ای دل سوی جانان می‌روی

غزل شمارهٔ 2899–بار دیگر عزم رفتن کرده‌ای

Once more you have resolved to go, once more you have made your heart like iron.

غزل شمارهٔ 2901–فارغم گر گشت دل آواره‌ای

غزل شمارهٔ 2908–باوفاتر گشت یارم اندکی

غزل شمارهٔ 2909–هست امروز آنچ می‌باید بلی

غزل شمارهٔ 2910–باز گردد عاقبت این در؟ بلی

غزل شمارهٔ 2914–ناگهان اندر دویدم پیش وی

غزل شمارهٔ 3165–جان و جهان! دوش کجا بوده‌ای؟